تقدیم به همه عزیزان محفل ادبی
لعنت به تو ای دل که دم هر سحری
داشت ، دوش برایت غزلی
سبحانه ی یا رب نگهش یارم
بود ،برایم افق هر نگری
نسیم سحرم داشت، عطر دل انگیز بهارش
بود، برایم نسم عطر هر نفسی
بی راهه ی آزادی سودش به کجا؟
آخر هر ره میرسد دل بر قفسی
توشه از بهر چه باید داشت در این عمر
که بی تو ، برین نیست برایم جز خار و خسی